zaterdag 12 december 2015

Vakantie vieren

De afgelopen twee weken hebben wij niet veel ondernomen. Het leek wel vakantie vieren.
De bergen in Noord-Bali

Blokker komt langs met huishoudelijke spullen

Een beetje gitaar spelen
Vooral op zoek geweest naar nieuwe restaurantjes, maar ook voor het eerste meerder malen thuis gegeten, nadat we ontdekt hadden waar je goed vlees kan kopen.

Net om de hoek bij ons is een warung, waar iedere avond een goed Nederlands sprekende Javaan (70) zit en muziek speelt. Zijn echte naam kennen we niet, maar hij noemt zich Totok (Wiki: Totok is het Indonesische of Maleisische woord voor een in Nederlands-Indië wonende volbloed 'blanke', Europese, Nederlander. Het houdt in ieder geval in dat geen van beide ouders Indisch of Indonesisch bloed hebben. De totok kan in Indië geboren zijn, of daar zijn komen wonen.)
Op 1 december zijn wij bij hem thuis geweest in de bergen hier in Lovina. Hij blijkt hier meerdere warungs te bezitten en ook op Java nog een woning te hebben waar hij af en toe op zijn grote Harley Davidson naar toe scheurt.
Gaat Grace zingen met haar vriend Totok?
Donderdag 3 december was de eerste echte tropische regenbui. Maar volgens de Balinese meteorologische dienst zal het natte seizoen pas echt in januari beginnen. Dit als gevolg van de invloed van El Niño.
De weg naar ons huis

De veestapel van onze buurman



























De kokosnoten worden uit onze bomen gehaald voor een ceremonie



Enkele jonge kokosnoten gegeten

Het vallen van de avond
Verder onze reis op Sumatra geregeld via een reisbureau in Medan, de visa in orde gebracht en de vliegtickets geboekt. Zijn we tot eind januari weer onder de pannen.

Op mijn verjaardag hebben wij gedineerd in de heuvels van Lovina met uitzicht op het strand en de Bali zee.

Uitzicht bij The Damai
Eten bij The Damai
Verder gaan we ons zo langzamerhand richten op ons vertrek hier uit het noorden van Bali. Zondag 20 december nemen we onze intrek in een hotel in Legian tot ons vertrek naar Jakarta en later naar Medan / Sumatra.

De Baligroeten van Grace en Henk




donderdag 3 december 2015

Munduk en de bergen van Noord-Bali

Tocht naar Munduk in de bergen.
Op zondag 15 november wezen borrelen bij een van de Nederlandse eigenaren (Fred) van een Beach Club, waar een achttal Nederlanders iedere zondagmiddag bijeenkomen om ouderwets te klaverjassen. Vele verhalen gehoord met een ieder toch weer zijn eigen, unieke achtergrond.

Ook de volgende dag weer veel gezien van Nederlanders hier. Wij zijn door de ‘wijk’ Kampung Belanda gereden. Mooie grote villa‘s, direct gelegen aan de Bali-zee met prachtig uitzicht. Vele van de villa’s zijn echter maar een paar maanden per jaar door de eigenaar bewoond, de overige tijd worden ze verhuurd. Het leek nu een uitgestorven dorp. Mooi, maar doods. Daarna werden we getrakteerd op een bijna tropische bui. Zou het natte seizoen aanstaande zijn?

Dinsdag 17 november niet veel gedaan. Michiel is vertrokken naar Dubai en op onze chill-plek hebben we Harry ontmoet. Oud-hoogleraar aan de universiteiten van Utrecht en Jakarta en geeft nu gastcolleges ‘westerse culturen’ aan de universiteit van Singaraja. Hij woont in Anturan, een van de dorpjes waaruit Lovina bestaat.

Uitzicht bij Mayong
De volgende dag naar Munduk in de bergen van Noord-Bali gereden. Omdat er nauwelijks richtingsborden naar plaatsen staan aangegeven, hebben we wat gedwaald, verschillende ‘berg’dorpjes gezien, maar uiteindelijk na 2½ uur op de motorbike in Kayu Putih / Munduk aangekomen. Ingecheckt bij een zeer charmant hotel met aparte, losstaande huisjes en een fantastisch uitzicht. Dit deel van Noord-Bali is ook uitgeroepen tot Nationaal Park, naast het al bestaande West Bali Nationaal Park.
Een wandeling gemaakt door de rijstvelden, de omgeving verder verkent per motorbike en 's avonds bij het hotel gedineerd en genoten van de wat koude avond. 
Uitzicht vanuit hotel
Wandeling door rijstvelden

 De volgende dag –donderdag-  afgerekend in het hotel. Voor het gebodene was de rekening een schijntje. De prijzen mogen ze best hier verhogen.
Vanuit Munduk rij je langs de kratermeren Danau Tamblingan en Danau Buyan en kom je tenslotte uit bij het B(e)ratan meer met als grootste en bekendste plaats Bedugul.
Danau Tamblingan
Het Bratan-meer staat bekend als het "heilige bergmeer", de omgeving is zeer vruchtbaar. Het ligt op 1200 meter hoogte en het klimaat is daardoor koel. Dit meer is van groot belang, omdat het de rijstvelden in de verre omtrek van water voorziet en aan dit meer staat een van de bekendste tempels van Bali: Pura Ulun Danu Bratan.

De Ulun Danu Bratan is een Balinese Pura, een hindoeïstische tempel. De tempel is gewijd aan de godin Dewi Danu, de godin van het water, meren en rivieren.
Het complex werd in 1633 door de raja’s van Mengwi gebouwd. Het is verdeeld over verschillende eilandjes. De Meru, met elf daken (tumpangs) (op het grootste van de twee eilandjes) is gewijd aan Shiva en zijn gemalin Parvati. Ook Boeddha (als reïncarnatie van Vishnu) heeft een plaats in de hindoeïstische godentempel.
De meru daarachter met drie tumpangs is de verblijfplaats voor Dewi Danu.
Voor de toegangspoort staat er links een klein boeddhistisch heiligdom. Op Bali sluiten beide religies elkaar niet uit!

Pura Ulun Danu Bratan met de twee meru's














Onderweg naar de Pura Ulun Danu Bratan nog even gestopt bij de waterval van Melanting en in de Golden Valley wat gedronken bij Eco Lodge Café. Helemaal verlaten in een vallei met koffiestruiken en ja, alweer dichtbij een waterval (Golden Valley Waterfall)

zondag 22 november 2015

Noord Bali


Lovina.
Het noorden van Bali verschilt nogal van het zuiden. De mensen zijn vriendelijker in de omgang, maar hebben minder ervaring met het toerisme. Waarschijnlijk heeft het toerisme hier pas later zijn intrede gedaan. Verwacht hier geen mooie zandstranden of bounty-uitzichten. De natuur bestaat uit de bergen, vulkanen en het regenwoud.


Vogels in de tuin



    
Het is nu laag seizoen, maar desondanks zijn er nog te weinig toeristen. Het is zeer rustig en de restaurants zitten ’s avond niet vol. Sommigen zien zelfs de hele avond geen klandizie.
De twee grootste steden in het noorden zijn Singaraja en Seririt. Beide steden maken een wat vervallen indruk. Blijkbaar heeft het noorden toch minder geld tot zijn beschikking. Mogelijk is dit een verklaring voor het feit dat de mensen hier toch wat meer ‘bedelen’ dan in het zuiden.

Het verkeer is ook minder gedisciplineerd dan in het zuiden Door rood licht en tegen het verkeer in rijden is hier nog heel gewoon. Vooral in Singaraja en ’s avonds is het soms linke soep. En de verplichte helm? Er is hier geen politie en dan hoeft het natuurlijk niet, zeggen de lokale mensen.

Onze villa staat halverwege de kust en de bergen en ligt erg rustig. Onze buren is een klein boertje met drie varkens, een koe en veel kippen.
Alles is iets te rustig naar de zin van Grace.

Opvallend zijn de vele Nederlanders die zich hier hebben gevestigd. Velen al meer dan tien jaar. Zo hebben we een Leidse makelaar ontmoet, een vijftal die een restaurant of Beach Club hebben en een aantal Duitsers met villa’s, waaronder onze overburen.
Een Nederlander runt een hotel en heeft het hele hotel (kamers incluis) versierd met schelpen. (een vriend houdt van mozaïek, dus waarom niet schelpjes)

 

Allen geven aan hier rust te zoeken en velen hebben hun huis in de bergen.

Dit krijg je met Hollanders in de buurt
En er is een heus Kampung Belanda met straatnamen als Tulip, Lotus en Melati. Kapitale villa’s met uitzicht op de Bali zee. Maar de meesten slechts een aantal maanden per jaar bewoont.
Lomboks t.o.v. kampung Belanda

Bij Fred's Beach House



Uit alle gesprekken weer veel geleerd over Bali, Indonesië en de mores van de Balinezen.

De volgende keer weer onze belevenissen in Noord-Bali.


De Baligroeten van Grace en Henk

zaterdag 14 november 2015

Kinderen, tempels en watervallen.

Vrijdag 6 november zijn de kinderen naar het zuiden naar Sanur vertrokken om met z’n tweetjes nog een goede week samen op te trekken. Wij hebben weer eens boodschappen gedaan in Singaraja en ’s avonds thuis spaghetti gegeten. De volgende dag naar de tweede stad in het noorden, Seririt, geweest. Beide steden maken een vervallen indruk. Blijkbaar heeft het noorden toch minder geld tot zijn beschikking. Mogelijk is dit een verklaring voor het feit dat de mensen hier toch wat meer ‘bedelen’ dan in het zuiden. Voor de toerist is in deze steden niets te vinden. Hoewel, in Singaraja de lekkerste Iced Mochaccino Coffee Blended gedronken ooit!
De zondag lekker in Lovina gebleven.
9 november was Anouchka jarig, gevierd met haar broertje. Wij hebben ons die avond tegoed gedaan aan een copieuze maaltijd in een restaurant aan de rand van desa Anturan.

Dinsdag was het weer een tijd voor een grote tocht op de motorbike. Naar het oosten voorbij Singaraja een aantal dorpjes en de nodige hindoetempels gezien een van de beroemdste tempels van Noord-Bali de Pura Beji in Sangsit, 4km ten oosten van Singaraja. Een symmetrisch complex met drukke decoratie met vreselijke heksen en scenes uit de Ramayana. Veel slangen (naga’s) flankeren de toegangspaden. Centraal staat de zetel voor de rijstgodin Dewi Sri. Diverse hoge stenen tronen dragen linga’s, die Shiva representeren als god van de vruchtbaarheid.

(Ramayana: tweede volksepos van de hindoes over huwelijksliefde en – trouw)
(linga’s: stenen fallus als belichaming van Shiva)

Pura Beji
Begin ceremonie in Sangsit


Pura Beji: heksen en demonen

Pura Beji

Pura Beji: Slangen en goden

Pura Beji





































Dichtbij staat de Pura Dalem Dalem heeft de betekenis van ‘binnen’ en ‘onder’. Het is een tempel die aan de goden en godinnen van de onderwereld gewijd zijn. Bijzonderheid van deze tempel zijn de reliëfs aan de buitenmuur met erotische voorstelling, die de vruchtbaarheid (van de velden) symboliseren.


Vruchtbaarheid van ..
Pura Dalem











Daarna verder naar het oosten naar Kubu Tambahan (Kubutambahan) en de tempel Pura Meduwe Karang, een van de beroemdste tempels van Bali. In de gehele maand februari worden hier diensten gehouden en komen Balinezen uit heel Bali hier naar toe. Volgens een gids is dit de enige ‘Meduwe’ tempel op Bali, maar dit zegt me niets.
Ook hier weer vele afbeeldingen uit de Ramayana, zoals Rama (de zevende incarnatie van de god Vishnu, de hoofdfiguur), Laksmana (broer van Rama), de apenkoning Sugriva en Hanuman (Hanoman), de aanvoerder van het apenleger.
Bijzonder en beroemd is de afbeelding van de ‘bloemenfiets’. Is het een Nederlander in Balinese kledij of een Balinees, die door een wereld van bloemen rijdt? De beeldhouwer is in ieder geval de ketting vergeten!
Van belang is te weten dat Noord-Bali in 1853 onder Nederlandse controle kwam te staan en dat later in deze streken is gevochten. Nederlanders en fietsen zijn dus niet onbekend, gezien ook het feit dat in Singaraja nog veel oude mensen zich op een –eveneens zeer oude- fiets voortbewegen.

Ingang Pura Meduwe Karang

De beroemde bloemenfiets

Air Sanih
Weer een paar kilometer naar het oosten naar Air Sanih. Een openluchtzwembad, gevoed met –ijskoud-  bronwater. Dit was weer eens een tegenvaller, weinig mensen en de kwaal van Bali: eens mooi gemaakt, maar daarna niet onderhouden, waardoor het er na 3 à 4 jaar vervallen uitziet.

Dit alles werd echter ruimschoots goed gemaakt door de 7km naar het zuiden gelegen Sekumpul-watervallen.
Een lange wandeltrip, maar midden in de overweldigende natuur. Mooier dan Gitgit. (zie vorig blog).
De foto’s spreken voor zich.

De volgende dag -woensdag een regenbui. Zou het regenseizoen aanbreken? In ieder geval viel de elektriciteit weer voor een paar uur uit. Het is niet beter dan 4 jaar geleden.

De volgende dagen in en rond Lovina gebleven en tot onze verassing vele Nederlanders ontmoet die hier wonen en werken. Daarover de volgende keer meer.

De Baligroeten van Grace en Henk

Zonsondergang bij Sea Breeze Café in Lovina - Kalibukbuk

zaterdag 7 november 2015

Hot Spring, klooster en watervallen.


Na een rustdag op een rond het huis en het zwembad zijn we naar Air Panas (hot spring) en Brahma Arama Vihara geweest. Deze twee bezienswaardigheden liggen ongeveer 8km ten oosten van Lovina.
Air Panas is een hete bron en als openlucht bad voor iedereen toegankelijk. Het hete water zou een helende werking hebben. Aangezien het hete water uit het vulkanische gebergte komt, heeft het een lichte zwavellucht.

Air Panas
Het noorden van Bali is een voortzetting van de vulkaanketen van Java en bevat maar liefst 17 vulkanen. Van de Guning Prapat Agung (332m) in het westen tot de heilige berg Guning Agung (3.142m) in het oosten. De Balinezen noemen het de navel van de wereld waar de goden wonen.
De Gunung Agung (stratovulkaan) en Gunung Batur (1.730m, caldera) zijn beiden nog actieve vulkanen. De laatste uitbarsting van de Gunung Agung was in 1963 en kostte aan bijna tweeduizend mensen het leven en honderdduizenden werden dakloos.
De rij vulkanen is de verklaring voor het feit dat het noorden van Bali bestaat uit het (zwarte) lavastrand.

Brahma Arama Vihara
De Brahma Arama Vihara is een boeddhistisch klooster (het enige op Bali?), dat in terrassen tegen de heuvel op ligt. Het steeds terugkerende boeddhistische motief zijn de miniatuur-stoepa’s en doet daarom denken aan de Borobudur. De trappen worden aan weerszijden geflankeerd door stenen beelden van Brahma. De stijl van de Boeddha beelden in en rond de gebouwen zijn in de stijl van Sukhothai, zoals je deze in Thailand ziet.


Brahma Arama Vihara





Zondag 1 november was het tijd voor wat natuur en zijn we naar de Gitgit watervallen geweest. Deze liggen ten zuiden van Singaraja op weg naar Bedugul. Gedacht dat dit een (1) waterval was, maar verspreid over een paar kilometer blijken dit drie watervallen te zijn. (Bertingkat, Campuhan, en Gitgit met Colek Pamor).
De Gitgit blijkt de grootste/hoogste te zijn, die de meeste toeristen trekt. Hoewel op Bali zeer veel watervallen zijn en dus op zich geen bijzonderheid, is het altijd wel weer de moeite waard een tijdje in het groene regenwoud te vertoeven. Vanwege de droge tijd zijn de watervallen natuurlijk wat minder spectaculair. De waterval Sing-Sing, dichtbij ons huis, is zelfs helemaal droog.

Moeder en dochter bij Gitgit
De volgende dag niet veel meer gedaan dan een ritje in de bergen. Dinsdag werd onze luxe lunch in een Beach Bar verstoord door een regenbuitje. Mogelijk veroorzaakt door de uitbarsting van de vulkaan Rinjani op Lombok. Op onze kleren zat ook as; het vliegverkeer van en naar Bali / Denpasar was weer eens lam gelegd.

Lunch in een Beach Bar
Woensdag hebben wij ons allen schuldig gemaakt aan hét spektakel van Lovina, namelijk op camera-jacht naar dolfijnen. Ik moet zeggen, het viel niet tegen. Het aantal boten van 10 is niet te vergelijken met de tientallen boten die er zijn tijdens het toeristisch hoogseizoen. En ook de dolfijnen lieten zich in grote getalen zien.

Donderdag bij huis en voorbereiden op het vertrek de volgende dag van de kinderen naar Sanur en Seminyak voor nog een weekje. Anouchka vertrek volgende week zaterdag naar huis, Michiel een drietal dagen later naar Dubai.

De Bali-groeten van Grace en Henk